Bayburt Konursu Kasabası Web Sitesi

Konursu Kasabası arazisinin bir kısmında son 8-10 yıla kadar tamamen kuru tarım yapılmaktaydı. Bunun en önemli sebebi, saha üzerinde sürekli akarsu bulunduğu halde bu akarsulardan yeterince faydalanılamaması idi. Fakat son yıllarda devlet tarafından Çoruh Nehri ve kolları üzerinde kurulan sulama kanalları sayesinde bir kısım arazi sulu tarım altına alınmıştır. Yine kasabanın çeşitli yerlerinde yapılan su havuzları, sızıntı sularla doldurulmakta ve sulama yapılmaktadır. Bu şekilde çok az bir arazi sulansa da geride oldukça geniş bir arazinin kuru tarım altında olması sahada büyük sulama sorununun ortaya çıkmasına sebep olmuştur. Kasabada sulama sorunu kısmen halledilse de, yeterince çözülmemiş bir çok sorun vardır. Tarımda makineleşme yetersizdir ve ürünün en iyi şekilde yetiştirilmesi için gerekli bütün araç ve gereçler mevcut değildir. Kasabada tarım için gerekli olan en önemli araç traktördür. Çok küçük arazilerin dışında tüm arazilerde traktör kullanılmaktadır. Traktör sayısı (50 adet) yetersiz olmasına rağmen son yıllarda traktör sayısında hızlı bir artış görülmektedir. Tarlalar traktöre takılan pulluk ile sürülür. Sürülen tarla yüzeyi külün, tırmık veya 'kaz ayağı' denilen aletlerle düzeltilir. Tohum, küçük tarlalara el ile ekilirken; büyük tarlaların ekilmesinde 'mibzer' denilen tohum ekme makinesi kullanılır. Patates ve şekerpancarı gibi yumrulu bitkiler 'bel' denilen aletle hasat edilir. Ancak son yıllarda şekerpancarı, traktörün arkasına takılan 'çatal' denilen aletle hasat edilmektedir. Yonca ve buğday, arpa gibi tahıl ürünleri 'tırpan' denilen aletle veya biçerle biçilir. Ancak son yıllarda büyük tahıl tarlalarının biçilmesi için Konya'dan biçer-döverler getirilmeye başlanmıştır. Getirilen biçer-döverler kasabamızın ve Bayburt çevresinin tahıllarını biçtikten sonra tekrar Konya'ya götürülmektedir. Patos denilen makineyle tahıllar, saplarından ayrılmaktadır ve saplar saman haline dönüştürülmektedir . Mercimek, lahana ve domates gibi ürünler el ile hasat edilmektedir. Yöremizde nadasa bırakılan topraklar azalmaktadır. Bu nedenle halk gübrelemeye önem vermektedir. Hayvan gübresinin doğal gübre olarak kullanılması yanında, özellikle amonyum sülfat ve nitrat bileşiminde ki hazır gübreler kullanılır. Böylece, zayıflayan toprak mineral bakımından zenginleştirilmeye çalışılır. Yörede ilkbahar mevsiminde bitkileri zararlılardan korumak amacıyla ilaçlama yoluna gidilmektedir. Ayrıca toprağın boş kalmadan kendini güçlendirebilmesi için münavebeli (nöbetleşe) ekim yapılmaktadır. Tahıllar yılda iki kez sulanırken şekerpancarı 4-5 kez sulanmaktadır.