Konursu Kasabası'nda el sanatları çok yaygın  olmamasına rağmen yinede önemli yeri vardır.. Önceki yıllarda Bayburt Halk Eğitim Merkezine bağlı olarak açılmış olan dikiş ve nakış kursları genç kızlara ve kadınlara eğitim verirken bugün artık bu faaliyetlerini durdurmuştur. Bununla birlikte kasabada, Bayburt'un yöresel kıyafetlerinden olan 'ihram' ve halı dokumacılığı önemli bir yer tutardı. El yapımı halı ve kilimler çok değerliydi. Fakat tarım ve hayvancılığın yaygınlaşması ile kasabalının bu işe zaman ayıramaması ve bu tür el sanatlarının ekonomik cazibesini yitirmesi dolayısıyla bu tür faaliyetler günümüzde geçerliliğini yitirmiştir. Günümüzde ise kasabadaki genç kızlar, çeyizleri için nakış, dantel, kanaviçe, oya gibi el işleri yapmakta ve çeyizlerine koymaktadırlar. Çünkü kasabada kız çeyizinin büyük önemi vardır. Kız çocuğu olan aileler 'kız kundakta, çeyiz sandıkta' derler. Ve daha çocukları doğar doğmaz sandık çeyizini yapmaya başlarlar. Aileler iğneden ipliğe çeyizi kendileri yaparlar. Pek nadir olarak dışarıdan yardım alırlar veya parayla dışarıya elişi yaptırırlar. Yine kasabadaki kadınlar ve özellikle yaşlı kadınlar örgü iplerinden kazak, çorap, yelek, ceket ve eldiven örmektedirler. Yapılan bu tür faaliyetlerle ihtiyaçlar temin edilir. Ticari amaç güdülmez. Yine bunlardan başka kasabada bir marangoz atölyesi ve bir de demirci bulunmaktadır. Marangoz atölyesinde evlerin ihtiyacı olan kapı, pencere ve küçük ev dolapları ile tarım aletleri gibi ihtiyaçlara cevap vermektedir. Demirci ise kasabanın ihtiyacı olan demir doğramalarına ve küçük ev ile tarım aletlerinin yapılarak kasabalının ihtiyacına sunulmasına yardımcı olmaktadır.